Ο Damien Hirst και πως να νιώσετε τα όρια της φρίκης

Ψάξαμε, ίσως όχι όσο έπρεπε, να βρούμε ένα λόγο για να ενδιαφερθούμε για ένα συγκεκριμένο κομμάτι της τέχνης του Damien Hirst, του βρετανού καλλιτέχνη που με τα έργα-εγκαταστάσεις του έχει εντυπωσιάσει την υφήλιο, όχι τόσο για την τέχνη του αλλά για τις εμπορικές και διαχειριστικές του ικανότητες που του έχουν αποφέρει εκατομμύρια. Περισσότερο, λοιπόν, σταθήκαμε σε μια κουβέντα από μια συνέντευξή του, όπου μας προσκαλεί σε μια επανεξέταση των ηθικών μας αρχών και σε μια αντίστοιχη ψυχική ανάταση, αφού πρώτα έρθουμε αντιμέτωποι με την πραγματικότητα της φρίκης μέσω των έργων του βέβαια, η οποία προφανώς θα αφυπνίσει την κοιμισμένη μας συνείδηση.

Κι έτσι, σταθήκαμε ώρα πολλή μπροστά στις φωτογραφίες των έργων του, αναλογιζόμενοι ως πού φτάνει άραγε η φρίκη της πραγματικότητας που αντιμετωπίζαμε: νεκρά διαμελισμένα μοσχάρια, καρχαρίες πρόβατα και ζέβρες σε κουτιά, μύγες και πεταλούδες κολλημένες και ο χρυσούς μόσχος, το βιβλικό μοσχάρι με οπλές και κέρατα από ατόφιο χρυσάφι… Αναλογιζόμενοι τι είναι άραγε πιο φρικτό και αποτρόπαιο, το γεγονός ότι η τέχνη είναι πια μια ανέμπνευστη δημιουργία με μυρωδιά φορμαλδεΰδης ή ότι αυτός ο βανδαλισμός φέρει τον τίτλο της τέχνης…

Κι εμείς που νομίζαμε, όπως και ο Ταρκόφσκι, πως η τέχνη ήταν ανέκαθεν το όπλο του ανθρώπου απέναντι στα υλικά πράγματα που απειλούν να αφανίσουν το πνεύμα του … Κι εμείς που πιστέψαμε τον Ρίλκε όταν μας έλεγε πως ένα έργο τέχνης είναι γνήσιο μόνο όταν ξεπηδά από μια εσωτερική ανάγκη… Ποια εσωτερική ανάγκη άραγε όπλισε το χέρι του καλλιτέχνη;

Αλλά μάλλον ξεχάσαμε πως κάθε τι μπορεί να δεχτεί διαφορετικές ερμηνείες. Την άποψη του Κάρολου Τσίζεκ είχε σίγουρα υπόψη του ο καλλιτέχνης, πως δηλαδή “ο χρόνος είναι φθορά και η τέχνη δημιουργία που μορφοποιεί, αποκρυσταλλώνει και διασώζει το άμορφο και το εφήμερο που προκύπτει και χάνεται κάθε στιγμή”.  Κι έτσι “μορφοποίησε” το μοσχαράκι διχοτομώντας το, τό “αποκρυστάλλωσε” μέσα στη φορμαλδεΰδη και “διέσωσε” μια μορφή ζωής στους αιώνες των αιώνων.

Του διέφυγε, βέβαια, πως η φύση δεν είναι ούτε άμορφη ούτε εφήμερη, πως τα χαρακτηριστικά αυτά μόνον ο άνθρωπος, απ’ όλα τα ζωικά είδη, έχει το ταλέντο να της προσδίδει με τις φρικαλέες ενέργειές του…

Υποβολή απάντησης