Συνέντευξη με την αντιπρόεδρο του Συλλόγου Ζωόφιλων Ημαθίας κ. Τάκη Β.

Η συνέντευξη που ακολουθεί δημοσιεύτηκε στο πρώτο φύλλο της εφημερίδας της Ομάδας μας (Green dreamers).

Ευχαριστούμε θερμά την κ. Τάκη για το χρόνο που, παρά τις αντιξοότητες, πολυ υπομονετικά μας διέθεσε .

ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΜΕ ΤΗΝ Κ. ΤΑΚΗ, ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟ ΤΟΥ ΖΩΗ

1. Πως ξεκίνησε ο ΖΩ.Η. και ποια η πορεία του μέχρι σήμερα;

Ο Σύλλογος Ζωόφιλων Ημαθίας (ΖΩ.Η.), μπορεί να είναι νεοσύστατος, (2006) αρκετά όμως από τα μέλη του δραστηριοποιούνται δυναμικά στο φιλοζωικό κίνημα της περιοχής κατά την τελευταία 15ετία. Έχει εγγεγραμμένα μέλη άνω των 100, τα ενεργά του μέλη όμως είναι πολύ λιγότερα. Όλη η δράση του στηρίζεται αποκλειστικά και μόνο στον εθελοντισμό των μελών, ο οποίος πηγάζει από βαθιά αισθήματα συμπόνιας και αγάπης προς τα ζώα.

Από τα πρώτα πέτρινα χρόνια, τότε που με εντολή κάποιων τοπικών αρχόντων τα αδέσποτα εκτελούνταν στους δρόμους της Βέροιας με καραμπίνες (αρχές δεκαετίας του ΄90), μέχρι σήμερα που οι φόλες αντικατέστησαν τα όπλα, φαίνεται ότι δυστυχώς δεν άλλαξαν και πολλά στη νοοτροπία αυτών που έχουν καθοριστικό ρόλο στην προαγωγή πολιτισμού και παιδείας στη πόλη μας, η οποία – λυπούμαστε που το λέμε – αλλά χαρακτηρίζεται ως «πόλη της φόλας». Τα περιστατικά συχνά, πολλά και οργανωμένα. Τα θύματα στη πλειοψηφία τους ήσυχα αδέσποτα που βρήκαν καταφύγιο στους κεντρικούς δρόμους της πόλης.

Οι βασικοί σκοποί του συλλόγου είναι η προάσπιση των δικαιωμάτων των ζώων και η προώθηση της ζωοφιλίας, η προστασία και περίθαλψη άρρωστων και κακοποιημένων ζώων, η στείρωση,  η προώθηση των υιοθεσιών τους σε υπεύθυνα άτομα και κυρίως η προσπάθεια κάλυψης, στο μέτρο του δυνατού, αυτού του ελλείμματος πολιτισμού σε επίπεδο φιλοζωικής παιδείας, ώστε να γίνει αντιληπτό ότι η άσκηση βίας ενάντια στα ζώα, αποτελεί το πρώτο βήμα  για την άσκηση βίας σε βάρος των ανθρώπων.

Φυσικά το άλλο μεγάλο θέμα που απασχολεί το σύλλογό μας είναι η λειτουργία του «αμαρτωλού» Δημοτικού Κυνοκομείου, το οποίο στα 8  χρόνια της λειτουργίας του αποτέλεσε περισσότερο ένα κρεματόριο που οδήγησε πολλά ζώα σε άδικο και πρόωρο θάνατο, παρά ένα καταφύγιο ζώων, όπως εξ ορισμού θα έπρεπε να είναι. Μέσα από δύσκολους αγώνες  εξαναγκάσαμε τις εκάστοτε Δημοτικές Αρχές να βελτιώσουν τις συνθήκες διαβίωσης των ζώων στο χώρο, αλλά απέχει ακόμα πολύ από τον στόχο μας, για τον οποίο συνεχίζουμε να αγωνιζόμαστε.

2. Ποιες οι αντιδράσεις του κόσμου; Υπάρχει συμμετοχή;

Πολλά άτομα, ειδικότερα νεαρής ηλικίας, εκδηλώνουν αισθήματα συμπάθειας προς τα αδέσποτα και προς τα ζώα γενικότερα. Υπάρχει όμως και μια κατηγορία πολιτών, κυρίως μεγάλης ηλικίας (άνω των 50 έως 80), οι οποίοι αντιμετωπίζουν τα αδέσποτα εχθρικά και οι οποίοι θεωρούν τα ζώα άψυχα αντικείμενα, χρήσιμα μόνο όταν εξυπηρετούν κάποιους σκοπούς (φύλαξη, κυνήγι κλπ), πλάσματα κατώτερα από τους ανθρώπους και οι οποίοι ούτε καν θέλουν να τα βλέπουν στους δρόμους. Άλλοι πάλι τα φοβούνται υπερβολικά, άλλοι τα θεωρούν φορείς μικροβίων, ενώ άλλοι αδιαφορούν παντελώς.

3. Με ποιους φορείς υπάρχει συνεργασία? Ποια η σχέση με τον Δήμο Βεροίας;

4. Ποια η κατάσταση στην πόλη μας όσον αφορά τα αδέσποτα ζώα; Ποια η συμβολή του Δημοτικού Κυνοκομείου;

Δυστυχώς, παρά τις συνεχείς προσπάθειές μας, με κανέναν φορέα δεν υπάρχει ουσιαστική συνεργασία και αναφερόμαστε κυρίως στο Δήμο Βεροίας διότι, εκ του  νόμου, τα αδέσποτα ανήκουν στην ευθύνη του κάθε Δήμου, ο οποίος υποχρεούται να πάρει μέτρα για τον περιορισμό του αριθμού τους, αλλά και για την ευζωία τους. Οι εκάστοτε δημοτικές Αρχές έχουν το θέμα των αδέσποτων στην τελευταία θέση των υποχρεώσεών τους, με συνέπεια να αδιαφορούν για την σωστή εφαρμογή της νομοθεσίας.

Το Δημοτικό Κυνοκομείο της Βέροιας

Ο Δήμος Βέροιας μέσω του δημοτικού Κυνοκομείου συμμετέχει στο Πρόγραμμα του Υπουργείου Αγροτικής Ανάπτυξης για τον περιορισμό του αριθμού τους μέσα από το τρίπτυχο στείρωση – εμβολιασμός – επανένταξη, μάλιστα επιδοτείται από το Κράτος για τον σκοπό αυτό, αλλά οι συνθήκες που επικρατούν στο Δημοτικό Κυνοκομείο και η νοοτροπία των υπευθύνων, αποτελούν εμπόδιο στην ορθή εφαρμογή του προγράμματος. Ο Δήμος δυστυχώς αντιμετωπίζει το Κυνοκομείο σαν μια απλή υπηρεσία του, σαν κάποια κτίσματα δηλ. που του ανήκουν και δεν κατανοεί ότι εκεί μέσα υπάρχουν ψυχές που έχουν ανάγκη από σωστή φροντίδα και περίθαλψη.

Ας μην ξεχνάμε ότι «Το επίπεδο πολιτισμού μίας κοινωνίας κρίνεται από τον τρόπο που αυτή φέρεται προς τα ζώα. (Γκάντι)»

5. Τι συμβαίνει στη χώρα μας? Η ζωοφιλία είναι διαδεδομένη ή όχι. Τι συμβαίνει στον κόσμο;

7. Πιστεύετε ότι η προβολή σχετικών θεμάτων μέσω Ιnternet βοηθά στην προώθηση των στόχων σας;

Η Βέροια είναι μια αντιπροσωπευτική κοινωνία περί του πως αντιμετωπίζουν οι Έλληνες τα ζώα. Η κακοποίηση των ζώων έχει πάρει τρομακτικές διαστάσεις στη χώρα μας, φόλες πέφτουν παντού και καθημερινά, ζώα βασανίζονται άγρια, πυροβολούνται, καίγονται ζωντανά, κρεμιούνται.

Τα τελευταία χρόνια άρχισε να αναπτύσσεται αργά αλλά σταθερά ένα φιλοζωικό κίνημα, το οποίο τώρα αρχίζει να οργανώνεται και να αποκτά δύναμη.

Μεγάλη συμβολή και ώθηση σ΄ αυτό έδωσε το διαδίκτυο γιατί οι ζωοφιλικοί σύλλογοι της χώρας είναι πλέον σε συνεχή επαφή μεταξύ τους, με συνέπεια κάτι που συμβαίνει στην Αλεξανδρούπολη ή στην Κρήτη γίνεται αμέσως γνωστό και δεν θάβεται μέσα στα κλειστά όρια των τοπικών κοινωνιών. Εικόνες φρίκης με κρεμασμένα σκυλιά στην Κρήτη ή φολιασμένα στη Βέροια, κάνουν πλέον τον γύρο του κόσμου. Θεωρούμαστε μια τριτοκοσμική χώρα σε σχέση με την προστασία των ζώων και οι καθημερινές αμέτρητες ιστορίες για την αυξανόμενη κακοποίηση των ζώων στη χώρα μας, προκαλούν θύελλα διαμαρτυριών.

Μεγάλη ευθύνη για την έλλειψη φιλοζωικής παιδείας στη χώρα μας έχουν βέβαια και δυο σημαντικοί θεσμικοί παράγοντες, το Κράτος και η Εκκλησία. Το μεν Κράτος γιατί δεν προωθεί την φιλοζωία μέσα από τους μηχανισμούς του (διδασκαλία στα σχολεία, ζωοφιλικές καμπάνιες , νομοθεσία κλπ.), η δε Εκκλησία γιατί έχει στο επίκεντρό της μόνο τον άνθρωπο και δεν ασχολείται με τα υπόλοιπα πλάσματα της φύσης.

6. Με ποιους τρόπους ο σύλλογός σας προβάλλει θέματα σχετικά με την  προστασία και τα δικαιώματα των ζώων;

Κατ΄ αρχήν, λόγω έλλειψης οικονομικών πόρων οι δυνατότητές μας είναι περιορισμένες. Δημοσιεύουμε άρθρα στις τοπικές εφημερίδες, καταγγέλλουμε στις αρμόδιες Αρχές κάθε περιστατικό κακοποίησης ζώων, περιθάλπουμε ιατρικά στο μέτρο του δυνατού αδέσποτα σκυλιά και γάτες, κάνουμε φιλοζωικές καμπάνιες με αφισοκόλληση, κάνουμε μια ιντερνετική εκπομπή για τα δικαιώματα των ζώων, προωθούμε ζωάκια για υιοθεσία τόσο στην Ελλάδα όσο και στην υπόλοιπη Ευρώπη, διοργανώνουμε εκδηλώσεις στη πόλη για την παγκόσμια Ημέρα των Ζώων στις 4 Οκτωβρίου, όπου ενημερώνουμε τους πολίτες για θέματα φιλοζωίας, ή την Παγκόσμια Ημέρα  κατά της χρήσης γούνας, ή για την απαγόρευση των τσίρκο που χρησιμοποιούν ζώα κλπ.

Επίσης έχουμε ένα site το www.zoipets.com, όπου μπορεί να ενημερωθεί κάποιος για τη δράση μας και μια ηλεκτρονική δ/ση για να επικοινωνεί ο κόσμος μαζί μας (e-mail : zoipetsπαπάκι

Ένα από τα σκυλάκια που περιέθαλψε ο Σύλλογος Ζωοφίλων Ημαθίας

gmail.com)

7. Τι μήνυμα θα είχατε να στείλετε στα νέα παιδιά μέσω της εφημερίδας της Ομάδας μας;

Το βασικό μήνυμα που θα θέλαμε να στείλουμε στα νέα παιδιά σήμερα είναι ότι δεν είμαστε οι μοναδικοί κάτοικοι αυτού του πλανήτη και ότι τα ζώα είναι οι φυσικοί συνοδοιπόροι μας στον αγώνα της επιβίωσης. Δεν έχουμε ως είδος δικαίωμα να βασανίζουμε τα άλλα είδη προς όφελός μας, τα ζώα δεν είναι αντικείμενα, έχουν συναισθήματα, αγαπούν, φοβούνται, πονάνε, υποφέρουν και έχουν το ίδιο δικαίωμα με τον άνθρωπο στο να μοιράζονται αυτόν τον ταλαίπωρο και ευρισκόμενο στα όρια της οικολογικής καταστροφής πλανήτη.

Σήμερα που ένα μεγάλο μέρος της ανθρωπότητας έφτασε μέσα από αγώνες να ξεπεράσει τα όρια της ράτσας ή του φύλου και να δεχθεί ότι όλοι οι άνθρωποι έχουν τα ίδια δικαιώματα, ήρθε η ώρα να κάνουμε ένα ακόμα βήμα μπροστά, να ξεπεράσουμε τα όρια του είδους, να αναγνωρίσουμε δικαιώματα στα ζώα και να καταργήσουμε κάθε μορφή ανήθικης συμπεριφοράς απέναντί τους. Οφείλουμε να τα σεβόμαστε και να μην τα κάνουμε να υποφέρουν.

Καταλήγοντας θα θέλαμε να τονίσουμε την ανάγκη να αναπτυχθεί και  να διαδοθεί στη χώρα μας η έννοια του εθελοντισμού, όχι μόνο στον τομέα της προστασίας των ζώων, όπου έχουμε ενταχθεί εμείς αφιερώνοντας χρόνο, χρήμα και ψυχή, αλλά σε κάθε τομέα που έχει ανάγκη υποστήριξης και αγώνα.

«Αν πέθαιναν όλα τα ζώα, τότε θα πέθαιναν και οι άνθρωποι από τη μοναξιά του πνεύματός τους»

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: